Bewaker van verloren verhalen en verzamelaar van vergeten boeken.

In een cottage van klimop en zachte maan,
waar verhalen fluisteren en schaduwen bestaan,
woont Cordelia Evermore met een hart zo licht,
als een kaars die brandt in het donker van de nacht.

Tussen boeken vol sterrenstof en vergeelde tijd,
bewaart zij vergeten dromen van heinde en wijd.
Elke bladzijde kent haar naam, elk woord haar lied,
een melodie van herinneringen die niemand verliet.

De regen tikt zacht tegen het oude glas,
terwijl zij leest over alles wat ooit verloren was.
Met handen vol liefde en ogen vol verwondering
weeft zij van elk verhaal een eeuwige herinnering.

Want sommige zielen vergaren geen goud of roem,
maar bewaren de schoonheid van een verwelkte bloem.
Zo wandelt zij door de seizoenen, stil en teer,
een hoedster van verhalen, steeds opnieuw, steeds weer.

En wanneer de laatste ster boven het dak verschijnt,
en de avond in zilveren nevel verdwijnt,
blijft haar naam zacht zingen in het schemerlicht:

Cordelia Evermore,
zij die met haar hart leeft
en de verhalen voor altijd bewaart.